Ciesielski Władysław (1842–1893), powstaniec, technik i literat. Pochodził z Krakowa, niewiadomo, gdzie i jakie otrzymał wykształcenie. Na odgłos powstania 1863 r. zaciągnął się w szeregi narodowe. Wałczył w Górach Świętokrzyskich w oddziale Waltera. Ciężko ranny, przebywał w ukryciu, lecz po wyleczeniu został aresztowany i tylko dzięki staraniom osób wpływowych wolno mu było osiąść w Lublinie. Pracował w »Gazecie Lubelskiej«, a również pisywał i rysował do pism warszawskich. Wkrótce jednak otrzymał rozkaz opuszczenia państwa ros., przybył więc do Galicji, gdzie otrzymywał kolejno zajęcia przy regulacji Wisły, budowie kolei itp. Obok tych zajęć pisywał do dzienników lwowskich. W l. 1881–2 był redaktorem »Głosu Stanisławowskiego« (pierwszy numer wyszedł 30 III 1881), którego właścicielami i wydawcami byli Julian Wang i Rudolf Jastrzębski. Równocześnie współpracował w czerniowieckiej »Gazecie Polskiej« i porządkował bibliotekę miejską im. W. Smagłowskiego w Stanisławowie. Na kilka lat przed śmiercią otrzymał skromną posadę w miejskiej Kasie Oszczędności. Nurtująca od dawna choroba płuc przecięła pasmo życia C-go 14 V 1893 w Stanisławowie.

C. jest autorem dziełka Rysy pamiątkowe cmentarza lwowskiego (Lw. 1890) oraz dwóch artykułów z czasów powstania: W obozie i w bitwie (»Sobótka«, Lw. 1875) i Przed wyprawą (»Strażnica Polska«, Lw. 1880, nr 4), nadto napisał komedię pt. Reformatorka, której rękopis wręczył Kwiecińskiemu, ówczesnemu dyrektorowi teatru stanisławowskiego, ale utwór powyższy nie ukazał się na scenie.

»Kurier Stanisławowski« nr 373 z 21 V 1893 (nekrolog); Sokulski J., Spoczną i wstaną. Mogiły powstańców na cment. Stanisław., Stanisławów 1907; tenże, Przegląd prasy periodycznej w Stanisławowie (1848–1911), »Kurier Stanisł.« z 9 IV 1911; Chołodecki, Księga pamiątkowa w 40 rocznicę powstania styczniowego.

Justyn Sokulski